Biyografi
“Plajda yürüdüm, öğle yemeği için bir bağa gittim, ot içtim, fazla içki içtim ve tüm hafta sonu müziğimi çalma fırsatım oldu: Etta James, 80'ler stuff, Winans Brothers Louie Vega remix, The Orb ve John Tejada’nın Sweat On The Walls.” - Ms Helliker-Hales
Annenizden böyle mesajlar aldığınızda, müzik kariyerine sahip olmanız belki de şaşırtıcı değildir. Chaos In The CBD grubunun Helliker-Hales kardeşleri için bu tamamen bir aile işi. Şu anda house müzik sahnesinin en dikkat çeken isimlerinden biri olabilirler, ama yine de Auckland’ın idilize edilmiş banliyölerinde büyümenin getirdiği ev yapımı havayı korumayı başardılar.
Bugünlerde ikili – Louis ve Ben (takma adıyla Beans) – Peckham’daki sıkı topluluğun bir parçası, ancak Yeni Zelanda'nın Kuzey Adası'ndaki rahat yazlar hala onların zengin hayal gücünde bir yer tutuyor. Müzik delisi ebeveynlerinden The Cure ve Joy Division gibi grupların eserlerinden ilham alarak büyüdüler, şimdi ise ev müziğini ve evet, John Tejada’yı onlara tanıtıyorlar.
Çift, erken dönemde elektronik müziğe giriş yaparken hep bir başarı hırsı taşımıştır. Louis’in rock’tan house’a dönüşü Melbourne’deki bir rave etkinliğinde gerçekleşti. Bu dönüşü yaptıktan sonra, Beans’in meyletmiş olduğu Fruity Loops üzerinde Chicago sesine doğru yönlendirmeye başladılar. Soane, Dick Johnson, Bevan Keys ve Greg Churchill gibi yerel kahramanları izleyip kendilerini DJ kabininde hayal ederken, şans eseri Detroit doğumlu Recloose’tan da rehberlik aldılar, kendisi Auckland’a yerleşmişti.
Peckham’a taşınmaları, kazara olsa da, tam zamanında gerçekleşti. Geldikleri hafta, trenle yerel sahne oyuncusu Bradley Zero ile tanıştılar. Louis, “O Boiler Room’dan adam” dediğini hatırlıyor. “Beans gidip selam verdi ve Bradley, ‘Aslında bazı kayıtlarınızı aldım’ dedi. Ve biz de, ‘Şaka yapıyorsun olmalı. Bu deli bir şey.’ Bize Rhythm Section ve partilerden bahsetti ve biz de düzenli hale geldik.”
Bu şanslı bağlantı, Peckham’daki yeni ağlarının bir parçası haline geldi, Bradley daha sonra övgüyle karşılanan ilk EP'leri Midnight In Peckham'ı yayımladı. Beans’in, Peckham Rye istasyonunun köşe başındaki Yam Records’taki işi, dairesel bir tamamlama sağladı. Evet, aksanları komik olabilir, ama burası artık evleriydi.
Yine de, Yeni Zelanda anıları ve Beans’in rahat yaklaşımı, onların karakteristik olarak sakin house seslerini üretiyor. Louis, “Bu, ne kadar rahat olduğumuzun bir kanıtıdır; plajın yanında büyüdük,” derken, Ben de ekliyor: “Çocukluğumuzun bir yansımasıdır.” Stüdyodaki yatay yaklaşımlarına rağmen, canlı performansları tamamen farklı bir seviyededir. Louis, “DJ setlerimiz, nasıl üretim yaptığımıza tamamen farklıdır,” diyor. “Ağır çalıyoruz – techno ağır değil – ama Midnight In Peckham gibi bir şarkıyı çalmamız çok nadir.”
Stüdyodaki ünlerini inşa ettikten ve DJ tur hayatının sürekli zorluklarıyla devam ettikten sonra, şimdi durup ne istediklerini gözden geçirmeye hazırlar. “Planlar?,” diye soruyor Louis. “Kendi plak şirketimiz var ve buna çok yatırım yapıyoruz. Bu, istediğimiz hızda müzik yayımlamamıza olanak tanıyor. Ayrıca Mule Musiq için iki parça yayımlayacağız ama bundan sonrası biraz açık su, yine de dış plak şirketleriyle çalışmak istiyoruz, çünkü sadece kendin için kayıt yapmak bazen bir yankı odası haline gelebiliyor.” Bahsedilen plak şirketi, birlikte Kiwi Jon Sable ile kurdukları In Dust We Trust’tır ve şu ana kadar üçlü arasında harika bir dizi çıkışa imza atmıştır.
Müzik endüstrisi, Kinks'teki Dave ve Ray Davies’den, Everly Brothers’ın Phil ve Don’una kadar, savaşan kardeşlerle doludur. Chaos In The CBD, bundan tamamen farklıdır. Louis, “İkimiz olmasaydık, burada olmazdık,” diyor. “Birçok senaryo oldu ki, onsuz bunu yapamazdım ve o da benimle aynı şekilde.” Bu yüzden duygusal olarak birbirlerine çok yaslanıyorlar. Ayrıca, bir şey yanlış giderse, sadece yarısı senin hatandır; bir şey doğru giderse, bunu biriyle paylaşabilirsin.” Chaos'a selam!
